Het aanzoek van Martin: met een drone!

26169905_10156036660610908_3101195259315226858_n

Martin vroeg zijn vriendin Janneke ten huwelijk met een drone en dat leverde een supertof filmpje op. Ja mannen, we need to step up our game. Thnx Martin! 😉

Op Facebook zag ik dat Martin zijn vriendin op een hele bijzondere manier ten huwelijk heeft gevraagd. Het filmpje van het aanzoek was honderden keren bekeken en geliked. En terecht, het is fantastisch!

Martin en Janneke kennen elkaar al bijna zes jaar. Ze gaan naar dezelfde kerkgemeente en toen hij een keer een lift nodig had, wilde Janneke hem wel meenemen. De vonk sprong niet direct over, dat gebeurde pas later. Martin: ‘In de jaren die volgden zagen we elkaar regelmatig. We kwamen op dezelfde kringavonden en we wonen bij elkaar in de wijk. We gingen regelmatig samen naar het park en na een tijdje vroeg ik me af of we vrienden waren of misschien wel meer. We waren in eerste instantie net heel erg elkaar type, maar na lang om elkaar heen draaien en piekeren besefte ik me dat ik haar toch wel erg leuk vond en meer wilde. Dat bent ik toen maar gaan vertellen.’

Het was wederzijds!
Het gevoel was wederzijds en Janneke en Martin kregen verkering. Toch sloeg na een tijdje het bekende ‘is dit alles’-gevoel toe en gingen ze even uit elkaar. In die break werd het Martin al snel duidelijk: ja, dit is alles. Hij wist dat hij zijn lief ten huwelijk wilde vragen en begon met het voorbereiden van een huwelijksaanzoek. Martin: ‘Ik wilde graag iets origineels en Janneke wilde het graag intiem. Zonder een groot publiek. Dat kon ik begrijpen, maar ik wilde het moment wel vastleggen. Want zo’n moment heb je, als het goed is, maar een keer in je leven.’

Een kennis had een aanzoek met een drone gedaan en een bedrijf ingeschakeld. Dat met die drone leek Martin wel wat, maar dan wel een simpele versie. Dus hij vond iemand met een cameradrone en smeedde een plan: ‘Aangezien je niet overal mag vliegen met een drone moest ik goed kijken waar t wel mocht. Het Julianapark bleek een optie te zijn dus dat werd ook mijn plan. De drone zou de ring komen brengen en dan zou ik de grote vraag stellen.’

Het aanzoek was een succes: Janneke zei volmondig ‘JA!’.

Dik feest
Ondanks dat de verloving nog vers is, heeft het paar al een plan voor de bruiloft. Martin: ‘Wij hebben het plan in september 2018 te gaan trouwen. We willen een mooie dag met een toffe ceremonie, eten en chillen en natuurlijk een dik feest. Over hoe we het precies gaan aankleden, gaan we nog over brainstormen.’

Goed gedaan Martin!

Meer real life-aanzoeken?

Lees hier

Hoe ik Tos ten huwelijk vroeg

Hoe Arjen z’n (inmiddels) vrouw ten huwelijk vroeg

Hoe Erik zijn aanzoek plande

Het aanzoek van Erik: Zonder ringen

guillaume_groen-bruiloft-van-erik-en-tessa_300dpi-ggro20150513_2495

Ben ik de enige die schrijft op Trouwkoning? Nee, natuurlijk niet! Deze week vertelt Erik over zijn aanzoek: een aanzoek zonder ringen. 

Ze moest er 10 jaar op wachten, zag het niet aankomen en met een koophuis hadden wij onze liefde al bezegeld. Om ons heen waren veel vrienden al getrouwd. ‘Wij trouwen niet hoor. Trouwen? Dat voegt toch niks toe? Voor te veel geld een dag in een apenpakje paraderen en cadeaus in ontvangst nemen, dat ga ik niet doen.’ Zo hielp ik vakkundig haar kinderdroom om zeep. Tot ik uit het niets toch op één knie ging. Een aanzoek zonder ringen in 4 stappen.

Stap 1: het verrassingselement
Het allerbelangrijkste aan mijn huwelijksaanzoek was het verrassingselement. Ruim 10 jaar loog ik dat trouwen niet voor ons was weggelegd. We genoten samen van de bruiloften van familie en vrienden, maar niemand wist dat ook wij zouden volgen. Ik wilde haar verrassen. Dus hield ik mijn trouwwens stil. Jarenlang. Zelfs mijn beste vrienden en latere getuigen waren overtuigd dat deze jongen nooit in het huwelijk zou treden. Uiteraard werd ook het moment suprême een verrassing. Zij dacht dat ze een volleybaltoernooi had en dat ik uit eten zou gaan met een oude vriendin. Op de dag zelf appte ik haar dat die vriendin had afgezegd. Ook het volleybaltoernooi bleek niet door te gaan.
‘Zullen we dan uit eten gaan? Ik kies wel een leuk restaurant, tot vanavond!’

Stap 2: de locatie
Ze was voorbereid op een romantische avond: ‘We gaan naar een bekende plek. Trek je iets leuks aan?’ Om 18:30 uur stappen we de voordeur uit. Zij draagt een mooi jurkje, haar haren opgestoken, prachtig is ze! We steken de straat over en ik ga haar voor naar de knusse pizzeria op de hoek.
Ze stribbelt tegen: ‘Dit is toch niet uit eten gaan? Ik wilde naar een restaurant!’ Ze weigert uit eten te gaan bij de afhaal Italiaan. ‘Maar lieverd ik heb al gereserveerd. De pizza’s die we hier bestellen zijn toch goed? Het kneuterige, dat leek mij juist romantisch.’’
We besluiten alleen het hoofdgerecht te nemen en gaan dan voor het toetje naar de stad. In de kleine Pizzeria staan slechts vier tafeltjes. Twee jongens zitten links, twee meiden zitten rechts en wij zetten ons aan een van de tafeltjes in het midden. Mopperend neemt mijn bijna-vrouw plaats. Dat iedereen in de zaak gespannen is, heeft zij niet door.

Stap 3: de romantiek
We bekijken de beperkte kaart. Zij zit teleurgesteld tegenover mij, maar zoals altijd probeert ze er het beste van te maken. Zij vraagt zich af welke pizza zij moet kiezen. Geen voorgerecht. Hoe eerder we weg zijn, hoe beter. Dan komt de serveerster, ze knipoogt naar me. Een biertje voor mij en een wijntje voor mijn geliefde. En een brief. Zij kijkt mij aan. Wat is dit nu weer? Ze vouwt de brief open en begint te lezen. ‘Een aanzoek zonder ringen’ herschreef ik tot een ode aan haar. Prachtige momenten van de afgelopen 10 jaar komen voorbij. Ze glimlacht zenuwachtig.
Dan kijkt zij me aan en fluistert vragend de laatste zin: ‘Misschien kan ik het beter voor je zingen?’ Twee blauwe ogen kijken hoopvol mijn kant op – het gaat toch niet echt gebeuren he?
De twee mannen staan op. De één pakt zijn gitaar. Ze lopen naar onze tafel en zingen deze versie van ‘Een aanzoek zonder ringen’. Ik ga op één knie. Zij balt haar vuist en maakt een beweging die ik alleen van Champions League finales ken. Ja!! De twee dames links hebben alles gefilmd. De serveerster feliciteert ons en vertelt dat de drankjes van het huis zijn. Dat is lief.

Stap 4: de bruiloft
We bedanken de dames en de heren in de pizzeria. Mijn vrouw lacht: ze gaat trouwen! Niet meer verwacht en toch gekregen. We vertrekken naar een restaurant in de binnenstad. Het mooiste tafeltje is voor ons. Hier maken we de eerste plannen voor onze bruiloft. Ze draagt de ketting die zij net gekregen heeft. Ook daar is over nagedacht: een aanzoek zonder ringen. Het verrassingselement wordt het patroon op onze bruiloft.

Lekker bezig Erik! Heb jij ook een goed verhaal over jouw aanzoek? Stuur me een mailtje op anne@trouwkoning.nl en help andere mannen trouwen als een koning. 

,

Het aanzoek van Arjen: de controlfreak

trouwkoning_arjen

Voordat ik je vertel over mijn aanzoek, moet je iets weten over mijn vrouw: ze is een beetje een control freak. In positieve zin uiteraard! En dat soort types, verras je dus niet makkelijk. Het was dus een aardige klus om een aanzoek te doen waarvan zij later kon zeggen: ‘Ik zag het echt niet aankomen’. Spoiler alert: het is mij gelukt.

In december 2015 waren we 5 jaar samen. Hét moment om tijdens een romantisch weekendje in Rotjeknor de grote vraag te poppen. Nou, dat heb ik dus niet gedaan. Want laten we eerlijk zijn, dat ligt veel te veel voor de hand. Dat weekend is wel mijn plan in werking gegaan, want je moet ook iets over mij weten: Ik ben ook een beetje control freak. Minder freak dan mijn vrouw, maar toch zeker ook een beetje een freak.

Fase 1, verwachtingen managen
Ik kan er niets aan doen, ik vind het gewoon fijn als dingen een beetje gaan zoals ik wil. Deal with it 😉 En dit heb ik in mijn voordeel gebruikt. Een half jaar lang heb ik de vermoorde onschuld gespeeld: ‘Ik ga je heus wel eens vragen, maar heb nog geen concrete plannen. Op vakantie is toch zo cliché.’ Dat soort teksten.

Fase 2, de voorbereiding
En je voelt hem aankomen. Heb haar toch gevraagd op vakantie. Dat zal haar leren! In San Sebastian in het noorden van Spanje. Lekker weekje weg, zonnetje, pinxos, wijn (veel wijn), strand en surfen (uiteindelijk won de dorst het van de sportiviteit overigens). En eigenlijk had ze natuurlijk alles wel zo’n beetje uitgezocht wat er in de buurt te doen was. Strand. Eten. Eilandje. Aquarium. Pleintje. Marktje. En ja, dat wist ik natuurlijk ook wel. Maar ik speelde mijn eigen spelletje.

Af en toe laten vallen dat dit eilandje wel leuk zou zijn. Maar misschien dat lokale marktje ook wel. En dat eilandje. Laten we nog een biertje halen. Wat gaan we morgen doen? Kunnen wel eens kijken of er een bootje gaat naar dat eilandje. Ja hoor, het eilandje zat in haar hoofd! En toen kwam ze zelf met het idee. Als we nou eens een fles wijn kopen, wat Iberico ham en dan naar dat eilandje gaan. Nou… wat een goed idee!

Fase 3, het aanzoek
De volgende dag haalde ik de ring uit m’n tas en deed ik ‘m in m’n korte broek. Fuck, dat doosje is wel groot. En mijn zak wel klein. Dat gaat ze zien! Ok, gewoon links van haar lopen dan valt die bobbel in mijn broekzak niet op. Kut, zitten is dus niet handig met die klotedoos. Hop, de boot op. Het zal je gebeuren, flikkert dat ding uit je broek. Zinkt ‘ie zo naar de bodem van de Baai van Biskaje. Man, hoe ver is dat eiland wel niet? Nog 4 minuten!? Het was het langste boottochtje van m’n leven. Het duurde in totaal 5 minuten.

Mooi, ik heb haar op de locatie die ik zelf (volgens haar was het haar idee) heb uitgezocht. Nu nog naar dat ene plekje, want Google Earth for the win. Het was toch hier ergens? Ze moet nu mijn klotsende oksels ondertussen wel beginnen te ruiken. Hoezo loop ik snel schatje? Kunnen hier wel naar beneden toch? Ja goed idee. Fijn. This is it!

Waarom is die zon nu net weg, en is die wind zo koud? Open die fles wijn!

Uh, voordat we gaan proosten wil ik je wat vragen… Ongeloof in haar ogen. Is dit het moment dan echt? Ja, dit is het. Uhm, stamel stamel. Iets over samenwonen, 5 en een half jaar, stamel mompel…. Wil je met me trouwen?

Fase 4, Mission complete!
In recordtijd maken we de fles wijn en de ham burgemeester. Ouders bellen, boot terug naar het vaste land en daar de kroeg in. Mijn god, dat zit er op! Ik ga trouwen.

Wat heb ik hier nu van geleerd? Ik doe het nooit weer!

Wat kan jij hier nou van leren? Nou bijvoorbeeld deze dingen:

  • Ringen op een boot? Dat is dus de grootste stressfactor ever.
  • Control freak als vriendin? Gebruik het in je voordeel.
  • Zo’n romantische speech voorbereiden? Grote kans dat het er niet zo uit komt als gedacht.
  • Ik doe het nooit meer, maar doe het vooral wel.

Lekker bezig Arjen! Heb jij ook een goed verhaal over jouw aanzoek? Stuur me een mailtje op anne@trouwkoning.nl en help andere mannen trouwen als een koning.